دختران خود نما در چشم‌ها جای دارند ولی دختران عفیف در دل‌ها. جاذبه های ظاهری افراد خودنما در اندک زمانی از بین خواهند رفت و پایدار نمی‌ماند . سرانجام چنین افرادی تنهایی است.

1- حجاب

« یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ قُل لِّأَزْوَاجِکَ وَبَنَاتِکَ وَنِسَاء الْمُؤْمِنِینَ یُدْنِینَ عَلَیْهِنَّ مِن جَلَابِیبِهِنَّ ذَلِکَ أَدْنَی أَن یُعْرَفْنَ فَلَا یُؤْذَیْنَ وَکَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِیمًا » احزاب/59 ، نور/31

ای پیامبر به همسران و دخترانت و زنان مؤمنین بگو روسری‌های بلند خود را بر خویش فرو افکنند. این برای این که (به عفاف) شناخته شوند و مورد آزار قرار نگیرند ، بهتر است .

2- دوری از خود نمایی

« وَقَرْنَ فِی بُیُوتِکُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِیَّةِ الْأُولَی وَأَقِمْنَ الصَّلَاةَ وَآتِینَ الزَّکَاةَ وَأَطِعْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیرًا .» احزاب/33

در خانه های خود بمانید و همچون زنان جاهلیت نخستین ، در میان جمعیت ظاهر نشوید و اندام و وسایل زینت خود را در معرض تماشای دیگران قرار ندهید.

3- عفت کلام

« یَا نِسَاء النَّبِیِّ لَسْتُنَّ کَأَحَدٍ مِّنَ النِّسَاء إِنِ اتَّقَیْتُنَّ فَلَا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَیَطْمَعَ الَّذِی فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ وَقُلْنَ قَوْلًا مَّعْرُوفًا .» احزاب/32

در گفتگوها با ناز و کرشمه و به گونه ای هوس انگیز سخن مگویید که مبادا بیماردلان به شما طمع کنند.

4- پاکدامنی

« وَلْیَسْتَعْفِفِ الَّذِینَ لَا یَجِدُونَ نِکَاحًا .» نور/33

آن‌ها که زمینه‌ی ازدواج را فراهم نمی‌بینند ، باید عفت پیشه کنند.

5- دوری از نگاه های هوس آلود

« وَقُل لِّلْمُؤْمِنَاتِ یَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ .» نور/31

به زنان با ایمان بگو چشمهای خود را از نگاههای هوس آلود فرو گیرند.

سفارش قرآن به دوری از خودنمایی و جلوه گری

خداوند در قرآن کریم در سوره احزاب آیه 33 در این خصوص می‌فرمایند:

« و قَرنَ فی بُیوتِکُنَّ و لا تَبَرّجنَ تَبَرُّجَ الجاهِلیَّةِ الاُولی»

« در خانه های خود بمانید و همچون زنان جاهلیت نخستین، درمیان جمعیت ظاهر نشوید و اندام و وسایل زینت خود را در معرض تماشای دیگران قرار ندهید.»

خودنمایی

تمایل به خودنمایی و جلوه گری، از نیازهای طبیعی دختران و زنان است که اگر به صورت مثبت و صحیح از آن استفاده شود، می‌تواند محیط خانواده را گرم کند، اما اگر بی حدّ و مرز باشد، نه تنها سازنده نیست بلکه آفتی است هم بر جامعه و هم بر شخصیت خود فرد.

بعضی از جلوه های خودنمایی عبارتند از: بیرون گذاردن قسمتی از مو، آرایش‌های تند، پوشیدن لباس‌های جذاب و محرک، رفتارهای جلف و سبک، نازک زبانی، استفاده از عطرهای مهیج، راه رفتن به گونه ای محرک، لبخند و خنده های مستانه در برابر نامحرمان و ...

انگیزه های خودنمایی عبارتند از :

آثار خودنمایی

1. ذلّت : افراد خودنما و جلوه گر، گر چه در ظاهر چشم‌هایی را متوجه خود خواهند ساخت، اما در واقع جوانان پاکدامن هرگز برای چنین دخترانی ارزش و قیمتی قائل نبوده و تن به ازدواج نخواهند داد و به دنبال عفیف‌ترین دختران می‌روند. دختران خود نما در چشم‌ها جای دارند ولی دختران عفیف در دل‌ها. جاذبه های ظاهری افراد خودنما در اندک زمانی از بین خواهند رفت و پایدار نمی‌ماند . سرانجام چنین افرادی تنهایی است.

2. فساد: خودنمایی موجب چشم چرانی و کشیده شدن جوانان به پرتگاه فسادی می‌شود . آنان که با جلوه گری، زیبایی خود را به نمایش می‌گذارند، باید بدانند که بزرگ‌ترین خیانت و جنایت را به جوانان می‌کنند، چرا که جوانی که شرایط ازدواج برایش فراهم نیست، با دیدن چنین صحنه‌هایی به گناه کشیده می‌شود و گاه برای رفع این نیاز تا مرز جنایت به پیش می‌رود. آیا ارضای هوس خودنمایی و جلوه گری ارزش آن را دارد که جوانان را به ورطه‌ی گناه کشانده، خود را در معرض خطر قرار داده و جامعه را آلوده نمائیم؟

3. سرد شدن کانون گرم خانواده: خودنمایی زنان و دختران در جامعه موجب می‌شود که افراد ظاهر بین و چشم چران به زندگی زناشویی خود بی علاقه شوند و کم کم زمینه‌ی جدایی و از هم پاشیدن یک خانواده و بی سرپرستی و بلا تکلیفی فرزندان آن خانواده فراهم شود. حضرت علی (علیه السلام) در این خصوص می‌فرمایند:« حفاظت زن از آلودگی‌ها مفید تر است به حال او و ماندگارتر است برای زیبایی‌اش.»